THE SPECIALS / THE SPECIAL FIVE Den Haag THE SPECIALS (1963) vlnr: Wim Koekoek, Harry Tetro, Wim Alphenaar, Roel van Asperen, Nico den Buytelaar Wim Alphenaar groeide in het Haagse Laakkwartier (Jan v. Beersstr.) op in een zeer muzikale omgeving. Zijn vader W.A. Alphenaar was directeur van een accordeonvereniging en gaf les aan huis. Tot zijn leerlingen behoorden net na de oorlogsjaren een zeer jonge Teun Eikelboom alias Tonny Eyk en zijn tweelingzusje Sjaan. Ze traden ook toe tot het jeugdorkest KDS, waar vader Alphenaar dirigent van was. Omstreeks 1960 kon je ze ook tegenkomen als het duo Les Deux Jateux in het Zuiderpark paviljoen in de dansclub van Willy Wissink. In 1961 bouwde Wim Alphenaar zijn eigen electrische gitaar. Hij had hiervoor een Egmond element en wat andere onderdelen gekocht bij muziekwinkel Gerritsen in de Haagse Boekhorststraat. Wim was ook handig met het in elkaar knutselen van radio's en versterkers. Hij oefende zijn versterkte gitaaraccoorden bij voorkeur met openstaande balkondeuren, zodat de buurt kon meegenieten. Roel van Asperen, woonde een paar huizen verder in de straat en was ook al zo'n creatieve zelfbouwer van gitaren. Roel was al een stuk verder kwa gitaarspelen, omdat hij ervaringen had uitgewisseld met Indo-Rock muzikanten. Roel bleek zeer muzikaal te zijn, dat had hij van zijn ouders die allebei piano speelden. Samen gingen ze jammen en bouwden in korte tijd een groot repertoire op van instrumentale nummers. Ze besloten na een tijdje een bandje op te richten, waarbij Roel dan de sologitaar zou gaan bespelen. Samen knutselden ze een basgitaar in elkaar en vonden ene Simon Lardenoy in de buurt bereid om die te bespelen. Paul Koenen kwam er als drummer bij. In oktober 1961 waren The Specials geboren. De naam werd gekozen omdat ze hun eigen gebouwde gitaren de 'Special' noemden. Via een advertentie werden zangers opgeroepen om op hun zelf georganiseerde auditie in het repetitielokaal te verschijnen. Wim Koekoek, een ex- zeeman, die zichzelf op de gitaar begeleidde en reeds één jaar zangles volgde bij Mien Renaud (en daarna Tom van Solingen) werd als zanger uitverkoren. Simon Lardenoy vertrok al snel naar The Black Albino's en zijn plaats als bassist werd nu ingenomen door Cor Nauta (ook bekend onder de naam Cor Klein). The Specials - oktober 1961 vlnr: Wim Alphenaar - Roel van Asperen - Paul Koenen - Simon Lardenoy. Let op de zelfbouw gitaren. The Specials - begin 1962. vlnr: Cor Nauta - Roel van Asperen - Wim Koekoek - Wim Aphenaar Roel van Asperen met zijn laatste zelfbouw gitaar en Wim Koekoek (1962) The Specials (1962) op het podium in "t Zeepaardje in Leiden. vlnr: Roel van Asperen, Wim Alphenaar, Harry Tetro, Wim Koekoek, Nico den Buytelaar Het allereerste optreden van The Specials vond plaats tijdens een verenigingsavond. Bassist Cor Nauta (Klein) stapte over naar The Strangers en Paul Koenen ging liever als jazz drummer verder. Als opvolgers kwamen 2 groepsleden van The Sensational Strings ( de band van zanger Ad Roos) in The Specials. Dat waren bassist Harry Tetro en drummer Nico den Buytelaar, die beiden een contract met de band in Duitsland achter de rug hadden. De bandleden gingen serieus met hun hobby om, want 3 groepsleden gingen op gitaarles bij Ab Bronkhorst. Zangleraar Ton van Solingen wierp zich op als manager en zijn nichtje Conny van Solingen zong regelmatig mee tijdens optredens. Ze trad ook vaak op bij The Atmospheres in het Zuiderpark Paviljoen. Wim Koekoek had contacten met eigenaar Frans van der Meer van dancing De Fles aan de Bleijenburg. Op een zaterdagmiddag werd er auditie gehouden in De Fles. Alle gammele apparatuur werd met een oude auto naar de zaak gebracht. De muzikaliteit gaf de doorslag. Het gevolg was een optreden, al liet het geluid te wensen over. Het beoogde volume werd niet gehaald en bij het opendraaien van de volumeknop nam de brom de overhand. De beheerder stelde voor het geluid via de speakerboxen van de jukebox te laten lopen. Er bleek ook een Dynacord echo aanwezig te zijn. Het geluid werd daardoor aanzienlijk verbeterd, zozeer zelfs dat The Specials de zondag daarop voor een volle zaal optraden. Goed voor de band maar ook goed voor de zaak. Het succes begon en er werd als semiprof musici geld verdiend. Harry Tetro stapte tijdelijk uit de groep en als zijn vervanger kwam Peter Bal nu de basgitaar bespelen. Vanwege de enorme toeloop in De Fles groeide hun contract uit tot 8 maanden. In die periode kwamen ook geheel overwachts Sydney Rampersad en Eddy Chatelin van The Crazy Rockets eens De Fles binnen. Ze jamden wat nummers samen en leerden van hun weer wat muzikale kneepjes van het rock 'n' rock vak erbij. The Specials (1962) vlnr: Wim Koekoek, Nico den Buytelaar, Roel van Asperen, Peter Bal, Wim Alphenaar The Specials (1962) vlnr:  Nico den Buytelaar, Nico den Buytelaar, Peter Bal, Roel van Asperen,  Wim Alphenaar Juryrapport van concours in 't Casino in Noordwijk. Met een 2e plaats op 3 november 1962 Juryrapport van concours in 't Casino in Noordwijk. Met een 3e plaats op 24 november 1962 Op 3 en 24 november deden ze mee aan een Concours in 't Casino in Noordwijk aan Zee. Ze behaalden daar een 2e en 3e prijs en kregen een mooi juryrapport voor de nummer Forty Days en It'll Be Me, die ze daar als Wim & The Specials voor het voetlicht brachten. Op 25 maart 1963 deden ze mee als een van de 7 rockcombo's aan de strijd om de wisselbeker in de grote zaal van Amicitia tijdens de American Show III. De organisatie was in handen van Ton Slings en Frans Peters. Een optreden van The Specials om nooit te vergeten volgens Wim Alphenaar....."Destijds speelden The Specials regelmatig in De Fles te Den Haag. De eigenaar van die tent was Frans van der Meer, die ook een boerderij had aan de Kaag, waar later ook allerlei evenementen en concoursen werden gehouden.Door het week in en week uit optreden in De Fles hadden wij met The Specials een enorme ervaring opgedaan. En die kwam ons goed te pas toen wij op 25 maart 1963 meededen aan de American Show 3 in Amicitia. Het was de derde keer (vandaar die '3') dat het concours werd gehouden. Ik weet dat de tweede show werd gewonnen door de Haagse band The Strangers. Zij hebben echter niet op de derde show gespeeld. Robbie van Leeuwen speelde in die tijd als sologitarist in de Haagse band The Atmospheres. Ook zij deden mee aan de American Show 3. Deze band was steengoed. Onze zanger Wim Koekoek heeft The Specials voor die derde American Show ingeschreven zonder ons daar iets van te zeggen. Pas op de vrijdag ervoor hoorden we dat we meededen. We moesten echter de betreffende zaterdag avond gewoon in De Fles spelen, maar kregen geen toestemming om eerder weg te gaan.Precies om twaalf uur 's nachts vertrokken we hals over kop naar het Westeinde in Den Haag, naar Amicitia. Stress alom, dat kun je begrijpen. Aldaar aangekomen moesten we direct alles klaarzetten en meteen daarna spelen. Toen bleek dat we in de haast het snoer van de echo naar de versterker (was achter het podium in De Fles gevallen) en mijn speakerkast waren vergeten. Toevallig hadden we in de snoerenkoffer nog een los stuk kabel en dat heb ik toen aangesneden. De blanke uiteinden heb ik in de aansluitpluggen van de versterker en echo gestoken en vastgezet met aangespitste lucifers. Achter het toneel stond een speakerkast van een andere band. Die heb ik meteen maar ingepikt. Zodra het gordijn open ging, speelden we onze herkenningstune. De bandleden, aan wie de speakerkast toebehoorde, ergerden zich dood, maar ze konden niets doen. Destijds zong er soms een nichtje van de manager met ons mee, Conny van Solingen. Ze was officieel geen lid van onze groep, maar met haar wonnen we wel de eerste prijs. Wat ook in ons voordeel werkte was het feit dat we niet te hard speelden. We hadden namelijk gezien dat de jury (de heren Meyer en Grobbe) vlak voor het podium zat. Doordat we wonnen is er later ruzie tussen de bandleden van The Atmospheres ontstaan....." De 2e prijs ging naar Marja & The Noise-Makers en het vaandel voor de 3e prijs was voor The Atmospheres met Robbie van Leeuwen. Tot de overige deelnemers behoorden o.a. The Black Jets (met Richard vd Kraats, de ex- drummer van René & The Aligators), The Mysteries en The Yellow Matches. The Specials op Nieuwjaarsdag 1 jan. 1963 in De Fles. vlnr: Roel v. Asperen, Wim Koekoek, Wim Alphenaar, Nico den buytelaar, Harry Tetro The Specials op Nieuwjaarsdag 1 jan. 1963 in De Fles. vlnr: Roel v. Asperen, Wim Alphenaar, Wim Koekoek, Nico den Buytelaar The Specials in De Fles. vlnr: Roel van Asperen, Wim Koekoek, Harry Tetro, Nico den buytelaar, Wim Alphenaar The Specials in De Fles. vlnr: Roel van Asperen, Wim Koekoek, Harry Tetro, Wim Alphenaar, Nico den Buytelaar Eind mei 1963 onstond wat onenigheid in de rangen van The Specials. Sologitarist en medeoprichter Roel van Asperen verliet de band. Robbie van Leeuwen was uit The Atmospheres gestapt en Wim Koekoek vroeg hem om bij The Specials te komen. Toen Robbie in juni 1963 bij ze kwam had hij hoge verwachtingen, mede door het feit dat The Specials de American show in Amicitia hadden gewonnen. Als demonstratie van zijn kunnen speelde hij hun Nola (in de jazz uitvoering van Les Paul) voor. The Specials hadden zich nu ingeschreven voor Het Kaag Concours No.1 dat zou plaatsvinden in Restaurant/Boerderij Meerzicht in Warmond (eigendom van Frans van der Meer, de exploitant van De Fles). Op 16 juni 1963 begonnen de voorronden en de finale vond plaats op 14 juli 1963. The Specials werden 'slechts' 4e in de finale met het nummer Green Onions. Robbie van Leeuwen had deze instrumental op de LP Telstar van The Ventures (zijn favoriete groep) gehoord en het solowerk van het orgel bewerkt tot een gitaarpartij. De jury had er moeite mee. De winnaars werden The Noise-Makers met hun eigen compositie Querilla en kregen als 1e prijs een platencontract bij Bovema. Poster van het Kaag Concours no.1 in Meerzicht te Warmond aan de Kaag The Specials in juni/juli 1963 in Warmond aan de Kaag. vlnr: Wim Alphenaar, Harry Tetro, Wim Koekoek, Robbie van Leeuwen, Nico den Buytelaar The Specials poseren in juni/juli 1963 in Warmond voor Restaurant Meerzicht. vlnr: Robbie van Leeuwen, Wim Koekoek, Wim Alphenaar, Nico den Buytelaar, Harry Tetro, The Specials poseren in juni/juli 1963 in Warmond voor Restaurant Meerzicht. The Specials poseren in juni/juli 1963 in Warmond voor Restaurant Meerzicht. The Specials vielen na deze teleurstellende uitslag uit elkaar. Robbie van Leeuwen ging naar The Ricochets. Bassist Harry Tetro ging met The Rhythm Gamblers naar Duitsland en oprichter Wim Alphenaar hield het ook voor gezien. Wim Koekoek en Nico Buytelaar moesten nu op zoek naar nieuwe bandleden. Een andere Haagse band The Travellers was ook juist opgeheven en 3 groepsleden hiervan sloten zich aan bij The Specials. Dat waren sologitarist Leo Bennink, bassist Henk Schram en slaggitarist Paul v.d.Voort Maarschalk. Na een paar maanden verhuisd Paul v.d. Voort Maarschalk naar Brabant. Leo Bennink haalt Ed Bekking, die daarvoor bij The Sparks speelde, als nieuwe slaggistarist bij de groep. Het was eind 1963 toen de band gevraagd werd om pianist Kees de Bruin te begeleiden voor zijn 2 composities, die hij mocht opnemen voor het MMP label. Pianist Kees de Bruin eiste in het nummer met de fraaie titel Kootanda in de stijl van Floyd Cramer de hoofdrol op, terwijl Leo Bennink aan het einde de melodie even mocht meespelen. Op Martined is een grotere bijdrage van The Specials met een aantal opvallende gitaarrifjes met echo te beluisteren. Foto van The Specials eind 1963 op het hoesje van hun MMP single. vlnr: Ed Bekking, Henk Schram, Leo Bennink, Nico den Buytelaar, Wim Koekoek The Specials (1963/64) vlnr:  Wim Koekoek, Nico den Buytelaar, Henk Schram, Leo Bennink, Paul vd Voort Maarschalk The Specials (1963/64) vlnr:  Wim Koekoek, Nico den Buytelaar,   Henk Schram, Leo Bennink, Paul vd Voort Maarschalk Foto van The Specials eind 1963 op het hoesje van hun MMP single. vlnr: Nico den Buytelaar, Wim Koekoek, Leo Bennink, Ed Bekking, Henk Schram De single lag nog maar amper in de platenbakken of The Specials lagen begin 1964 weer uit elkaar. Wim Koekoek, Leo Bennink en Ed Bekking besloten verder te gaan als The Special Five. Leo Bennink haalde Leo Kappé erbij, een drummer naar zijn hart en waarmee hij in Duitsland reeds had samengewerkt in The Rocking Sensation Boys en Danny & The Rebels. Ze vonden ook de super snelle bassist André Serban bereid om zich bij de groep aan te sluiten. André kwam uit de opgeheven formatie Eddy & The Crazy Jets. Dit was de band van Eddy Chatelin toen hij wegens zijn militaire dienstplicht naar Nederland moest terugkeren. Hij kon echter na een paar maanden weer terug naar The Crazy Rockers in Duitsland. In die periode studeerde André ook nog op het Koninklijk Conservatorium en bij tijd en wijle viel hij in violist in bij het zigeuner orkest van zijn vader Gregor Serban. The Special Five krijgen al vrij snel van Cees de Man het aanbod om een single voor Negram op te nemen. De contacten waren gelegd via fotograaf  Ton van Zetten, die ook fotowerk deed voor platenmaatschappij Negram-Delta. Leo Bennink kwam met Silly Silly (mp3) op de proppen, een nummer dat hij in Duitsland leerde van gitarist Hugo van der Jagt bij The Rockin' Sensation Boys. Oorspronkelijk heette dit nummer Silly Chili en werd samen met Peppermint Twist Time in 1961 opgenomen door de Amerikaanse groep The Twisters (Dual 502). Op het origneel is een hoofdrol weggelegd voor de saxofonist. (In Duitsland werd de single Silly Chili uitgebracht op Decca 25065). Leo was hierop in topvorm. Hij bespeeld zijn Fender Stratocaster met veel echo (Meazzi Echomatic) en met de karakteristieke Indo-Rock staccato's. De ritme sectie met André Serban en Leo Kappé is ook zeer sterk op dreef. De namen Serban en Bennink kwamen als componist op het label en ook is hierop te lezen produktie: Cematone (Cees de Man). Op de flipside kwam New Orleans, eerder een hit voor Gary U.S. Bonds, maar de inspiratie voor Leo Bennink lag bij de instrumentale uitvoering van The Ventures (LP Let's Go!). Op het nummer met een opvallend strakke beat werd achteraf een live sfeer en een koortje met het bekende 'Hey Hey Hey' gemixt. Nadat hun maandenlang durend contract in De Fles aan de Bleijenburg was afgelopen werd de band voorgoed ontbonden. Leo Bennink, André Serban en Ed Bekking vonden aanvankelijk werk bij René & his Alligators. Leo Kappé ging naar The Black Albino's, waar ook Leo Bennink zich al snel bij hem zou voegen. Hoesje van de Negram single van The Special Five uit 1964. vlnr: Leo Kappé, Leo Bennink, Wim Koekoek, André Serban, Ed Bekking The Specials (1964) vlnr:  Leo Kappé, Wim Koekoek, Leo Bennink, André Serban, Ed Bekking The Special Five in de Fles. vlnr: Ed Bekking, Leo Bennink, Wim Koekoek, Leo Kappé The Special Five in de Fles. vlnr: Leo Bennink, Wim Koekoek, Ed Bekking, André Serban, Leo Kappé Tot slot nog wat anekdotes en opmerkingen van Wim Alphenaar: Een aardige anekdote wil ik nog vertellen, die schiet me te binnen. Een grote gebeurtenis voor The Specials was dat Roel en ik Fenders kochten, dat was wat. We kochten die in de Haagse Boekhorststraat bij Gerritsen. Mijn vader, die directeur van en accordeonvereniging was, kocht daar regelmatig muziek en allerlei spullen en instrumenten Daarom kocht ik ook daar mijn gitaar! Een paar maanden later liep ik bij Gerritsen naar binnen en daar zat Rein de Vries te spelen op een Otwin gitaar. Die vond hij zo geweldig dat hij er niet van af was te slaan. Het was dan ook een ‘dijk’ van een gitaar met een enorm volume. Op de vraag of ik hem eens mocht vasthouden ging Rein niet op in. De gitaar was aan zijn hand gegroeid. Gerritsen dacht dat Rein die gitaar wel zou kopen. Op gegeven moment moest Rein plassen, en ja, dat kon hij onmogelijk met de gitaar in zijn hand doen. Dan was het moment waar ik op gewacht had. Ik pakte de gitaar en begon erop te spelen. Toen Rein terug kwam wilde hij de gitaar weer hebben, maar ik gaf hem niet meer af. Gerritsen heeft toen een rekening op mijn verzoek gemaakt en ik heb de Otwin meegenomen dat tot grote ergernis van Rein. Gerritsen wist dat hij altijd terug kon vallen op mijn vader. In een tijdsbestek van drie weken had ik die gitaar afbetaald. Rein de Vries snapte daar geen bal van want hij kende de achtergrond niet. Die Otwin heb ik nog! Roel was een fenomenaal gitarist, veel technischer dan Robbie, alleen heeft Robbie eigen nummers gemaakt die het hebben gemaakt. Dat is het verschil. De muziek was Roel met de paplepel in gegoten want beide ouders waren muzikaal en speelden piano. Overigens had je in het Haagsche (in mijn tijd althans) maar drie gitaristen die er echt wat van konden. Dat was Roel van Asperen, Robbie van Leeuwen en Leo Bennnink. Die staken echt boven de anderen uit. Roel was heel technisch, Robbie had veel fantasie en Leo speelde met gevoel, ik heb ze alle drie meegemaakt ze waren alle drie even goed. Leo was een typische jongen, net zoals Robbie. (p) piet muys, maart 2004 - met dank aan Wim Alphenaar, Leo Bennink, Peter Riethof en Frank Timmermans (Hitstory) DISCOGRAFIE: THE SPECIALS 1963 Kootanda / Martined MMP 1031 THE SPECIAL FIVE 1964 Silly Silly (mp3) / New Orleans NEGRAM NG 504 THE SPECIALS  okt. 1961-1962 Wim Koekoek (slaggitaar/zang) Roel van Asperen (sologitaar) Wim Alphenaar (slaggitaar) Simon Lardenoy (basgitaar) naar The Black Albino's Paul Koenen (drums) naar een jazz combo THE SPECIALS 1962- juni 1963 Wim Koekoek (slaggitaar/zang) Roel van Asperen (sologitaar) Wim Alphenaar (slaggitaar) Cor Nauta (Cor Klein) (basgitaar) naar The Strangers; vervangen door Harry Tetro Harry Tetro (basgitaar) ex- The Sensational Strings - Peter Bal (basgitaar) tijdelijke vervanger van Harry Tetro Nico den Buytelaar (drums) ex- The Sensational Strings - Conny van Solingen (zang) THE SPECIALS juni 1963-juli 1963 Wim Koekoek (slaggitaar/zang) Robbie van Leeuwen (sologitaar) ex- The Atmospheres; naar The Ricochets Wim Alphenaar (slaggitaar) Harry Tetro (basgitaar) naar The Rhythm Gamblers Nico den Buytelaar (drums) THE SPECIALS aug 1963 - okt 1963 Wim Koekoek (slaggitaar/zang) Leo Bennink (sologitaar) ex- The Travellers Paul v.d. Voort Maarschalk (slaggitaar) ex- The Travellers; naar Peter en zijn Rockets Henk Schram (basgitaar) ex- The Travellers Nico den Buytelaar (drums) THE SPECIALS nov 1963 - jan. 1964 Wim Koekoek (slaggitaar/zang) naar The Special Five Leo Bennink (sologitaar) naar The Special Five Ed Bekking (slaggitaar) ex- The Sparks; naar The Special Five Henk Schram (basgitaar) naar Joyce Hulscher Nico den Buytelaar (drums) naar The Rhythm Gamblers - Kees de Bruin (piano) speelde alleen op de MMP single Martined/Kootanda THE SPECIAL FIVE feb.1964 - juni 1964 Wim Koekoek (slaggitaar/zang) Leo Bennink (sologitaar) naar René & The Alligators Ed Bekking (slaggitaar) naar René & The Alligators André Serban (basgitaar) ex- Eddy & The Crazy Jets Show; naar René & The Alligators Leo Kappé (drums) ex- The Rebels; naar The Black Albino's